Ongezien, Het was morgen

Ongezien, Het was morgen. De nacht was traag voorbij gegaan. Ik had bijna ieder uur van de klok gezien. Gisteravond was een bijzondere avond geweest voor mij daar ik een workshop had gedaan over het vuur van de Engelen

Ongezien, Het was morgen. De nacht was traag voorbij gegaan. Ik had bijna ieder uur van de klok gezien. Gisteravond was een bijzondere avond geweest voor mij daar ik een workshop had gedaan over het vuur van de Engelen. Het was heel bijzonder. Ik had altijd gedacht dat Engelen geen vrije wil hadden en dat zij gewoon deden zoals hen opgedragen werd. In de Workshop ging het over hun wil, en over wie hun Meester was. Waar zij wegkwamen en wat de functie van de verschillende soorten Engelen waren. Maar ook over de samenhang tussen Engelen, Sterren, Planeten en bijvoorbeeld horoscopen. Veel mensen lazen horoscopen en wisten niet dat, wanneer zij de onderlinge samenhang van allerlei energetische processen begrepen zij geen horoscoop meer nodig zouden zijn. Mensen zouden sowieso beter naar hun gevoel moeten luisteren om tot een zuiver energetisch lichaam te komen en te blijven. Het lichaam volgt de geest die, als je er goed naar luistert je verteld wat je nodig hebt.

Als je daar zorg voor draagt dan kom je er wel. Ieder geval, ik was nu wakker, en helder en besloot om, als ik toch zo vroeg wakker was, ik mij net zo goed nuttig kon maken door in te loggen op de bellijn. Ik ging douchen en nam een licht ontbijtje. Ik had mij altijd laten vertellen dat wat je eet uitmaakt omdat alles wat je eet en drinkt invloed heeft op je geest. Ik at iets en wilde inloggen. Ik vond het opmerkelijk dat de gidsen er niet waren. Meestal zodra zij wisten dat ik wilde inloggen waren zij er al en het kon niet zo zijn dat zij dit niet zouden weten. Gidsen wisten alles en konden ook mijn gedachten lezen. Vandaar dus, dat het opmerkelijk was. Ik bedacht mij dat ik dan maar op mijn eigen gaven en intuitie moest afgaan. En ik wist dat ik deze voldoende had ontwikkeld om hier ook daadwerkelijk mee aan de slag te kunnen gaan.

Ik had al snel, een vroege beller. Het betrof een huilend meisje. Het meisje was oprecht verdrietig omdat ze het gevoel had dat niemand haar opmerkte. Niemand zag haar en het leek, niemand iets te kunnen schelen. Daarom had het meisje besloten niet meer te eten. Ze was annorexia nervosa aan het manifesteren. Dat was heel erg en bovendien levensgevaarlijk wanneer mensen uit haar omgeving niet snel in de gaten kregen wat er aan de hand was. Ik praatte met het meisje en probeerde de aanleiding van haar gevoelens boven water te krijgen. De hele tijd draaide het gesprek om ongezien zijn, geen bevestiging en erkenning krijgen en zodoende toch nog ergens de controle over krijgen door eten te controleren. Het meiske was op weg erg ziek te raken en in haar hoofd was ze dit al. Ik vertelde het meisje dat ik haar hoorde, en dat ik haar energie zag. Maar ook hoe ziek ze zichzelf maakte en dat dit daardoor vermoedelijk kwam dat ze zich niet gezien voelde. Het meisje begon te huilen en ik had enorm met haar te doen. Er kwam een mogelijk nog heftiger verhaal over mishandelingen en uithuisplaatsingen. Het meisje had al jong in een pleeggezin gezeten omdat haar ouders haar totaal niet zagen. Mishandeling en verwaarlozing was het gevolg. Niemand had haar geholpen. Geen familie en geen vrienden.
Ineens realiseerde ik mij dat dit dan ook mogelijk de reden was dat de gidsen zich niet lieten zien. Ik had het nog niet gedacht of ze plopten op. Ze begonnen het meisje te healen en ik vertelde het meisje dat de gedachten die ze had haar heel veel schade konden toebrengen. Het meisje vertelde dat het enige wat ze wilde was dat ze gezien werd. Als niemand haar zou gaan zien zou ze werkelijk onzichtbaar worden tot de dood erop volgde. Het was heftig. Ik sprak meer dan een uur met het meisje en begon haar verder te healen. Toen ik ervan overtuigd was dat ze weer meer energie had vroeg ik haar om hulp in te schakelen. Fysieke hulp, bijvoorbeeld een dokter en dat ze zou doen wat de dokter zei. Ik zou haar spiritueel steunen, samen met mijn gidsen en engelen, maar dat zou niet genoeg zijn. Ik wist heus wel dat haar eigen engelen en gidsen en de opgestegen meesters waaronder jezus, haar ook zouden helpen om haar pijn te verlichten in haar ziel, maar ook om haar te steunen, spiritueel en haar liefde te geven waardoor haar Licht weer helder zou gaan schijnen. Toch was het spirituele alleen niet genoeg. Haar lichaam had ook voeding nodig, en niet alleen haar geest. Dus ik dwong haar af dat ze mij zou bellen wanneer ze naar de dokter was geweest en dat ze zich net zo lang zou inzetten tot ze voldoende hulp had gekregen. Ze beloofde het maar of ze het ook zou doen?Ik hoopte het maar. Ik had erg te doen met het onzichtbare meisje en hoopte dat ze snel zichtbaar zou worden. Ik zag haar goed, en ook de spirituele wereld zag haar mooie kern. Nu de wereld om haar heen nog. Hopelijk zouden de ogen van de mensen in haar omgeving snel opengaan.
 

Datum: 12-11-'17

Terug naar overzicht
Een moment geduld...
Als respons van de website uit blijft,
neem dan contact met ons op.

Contact Sluiten